تبليغاتX
وبلاگ خبری گروه موسیقی مروارید لیان
وبلاگ خبری گروه موسیقی مروارید لیان

بوشهر شهر رنگ و موسیقی

Home Email Archive In English
 
خبرگزاری میراث فرهنگی- گروه فرهنگ و هنر- کافی است چشمانت را ببندی و به نوای ماندگاری دل بسپاری که بسیاری را با خود همراه کرد و به جبهه ها کشاند. محمد جهان آرا را ببینی و همه مردان مردی که از جان و مال خود گذشتند تا خرمشهر، بار دیگر، خرم شود و بخشی از مام وطن. یارانی که غریبانه پر گشودند تا من و تو بهتر و آسوده‌تر زندگی کنیم و یادشان را گرامی داریم بی خبر از آن که با تن سپردن به روزمرگی ها نام و خاطره شان را فراموش کردیم. اما هنوز هم با شنیدن نوحه «ممد نبودی ببینی» خاطرات بسیاری در ذهن‌مان نقش می‌بندد و همچنان این ملودی تاثیرگذار است.
 
نوحه «ممدنبودی ببینی»، آن‌گونه که محسن شریفیان، پژوهشگر موسیقی  می‌گوید به یک ملودی بوشهری برمی‌گردد که سالها پیش توسط  جهانبخش کردی زاده (بخشو) در ایام محرم و صفر خوانده و اصل آن با مطلع «لیلا بگفتا ای شه لب تشنه‌کامان/ دستم به دامان، آقا الامان» آغاز می‌شده است.
 
 
سال 1349،  ناصر تقوایی با ساخت مستند «اربعین» به ارائه تصویری شاعرانه از مراسم سوگواری در بوشهر پرداخت و نه تنها نوای دلنشین جهانبخش کردی‌زاده را ماندگار کرد که بخشی از آداب و رسوم مردم بوشهر به هنگام سوگواری و نوحه‌خوانی‌هاشان را به مردم علاقه‌مند شناساند.
 
نوحه «لیلا بگفتا...» نیز یکی از همین نوحه ها بود. حالا دیگر تنها بوشهری‌ها، جذبه صدای بخشو را نمی‌شناختند  و مردم شهرهای دیگر هم دلشان می‌خواست محرم و صفر به بوشهر بیایند، صدای بخشو را بشنوند، بر گرد او حلقه زنند و با ریتم هماهنگ سنج و دمام، به این‌سو و آن سو روند.
 
 
محسن شریفیان: نوحه «ممدنبودی ببینی» به یک ملودی بوشهری برمی‌گردد که سال ها پیش توسط  جهانبخش کردی زاده (بخشو) در ایام محرم و صفر خوانده می شده است
 
سوم خردادماه 1361 خرمشهر، ازاد شد. همزمان با آزادسازی خرمشهر، جواد عزیزی که خود یکی از رزمندگان بود، شعر تازه‌ای در رثای محمد جهان آرا، فرمانده لشکر خرمشهر سرود که بر مرکب نوحه بخشو با مطلع «شاه گفتا ای شه لب تشنه کامان» سوار  کرد؛ سرودی که  با صدای غلام کویتی‌پور به گوش من و تو رسیداین‌گونه آغاز می‌شد: «ممد نبودی ببینی/ شهر آزاد گشته/ خون یارانت پرثمر گشته...»
 
کویتی‌پور، از محمد جهان آرا و رشادت‌های او خواند و خیلی زود توانست بر مخاطب خود تاثیر گذارد و احساسات او را برانگیزد. شاید به‌این خاطر بود که سال‌ها پس از او، محمدرضا علیقلی، نوحه ممد نبودی را به قالب ارکسترال درآورد؛ سرودی که این‌بار با صدای مسعود کرامتی شنیده و پخش شد.
  
«ممد نبودی ببینی» را کویتی پور و مسعود کرامتی خواندند و رادیو و تلویزیون بارها و بارها پخش کردند بی آن که به خاستگاه آن اشاره‌ای کنند و مسیری که این ترانه طی کرد، تا از مراسم و تکیه های عزاداری در بوشهر به فتح خرمشهر برسد را بازگویند.
لينك مطلب | نوشته شده در پنجشنبه چهارم خرداد 1391 ساعت 19:52 توسط محسن شریفیان |


 دانلود دموی آلبوم «آواز دریانوردان خلیج فارس» در موسیقی ایرانیان ...

موسیقی ایرانیان – سودا مولائی: آلبوم پژوهشی «آواز دریانوردان خلیج فارس» از گروه موسیقی «لیان» همزمان با روز ملی خلیج فارس، ۱۰ اردیبهشت وارد بازار موسیقی کشور شده است.

محسن شریفیان آهنگساز و سرپرست این گروه ضمن اعلام این خبر درباره تولید این آلبوم به خبرنگار موسیقی ایرانیان گفت: «نی مه، گونه ای کارآوا در جنوب ایران و حتی کشورهای حاشیه خلیج فارس است و به ترانه هایی گفته می شود که دریانوردان و لنج سازان به هنگام کار بر دریا می خوانند نی-مه ها امروز در حال فراموش شدن هستند؛ چراکه شرایط زندگی و کار در بوشهر نیز چون نقاط دیگر ایران تغیر کرده و این دگرگونی موجب از بین رفتن بسیاری از کارآواها از جمله نی-‌مه می شود از این‌رو  نی-‌مه ‌ها را در این آلبوم گردآوری کرده ام.»

لازم به ذکر است که آلبوم «آواز دریانوردان خلیج فارس» آلبوم پژوهشی از محسن شریفیان است که از سوی برگزارکنندگان همایش ملی خلیج فارس و با همکاری حوزه هنری استان بوشهر منتشر شده است.

در ادامه این خبر می توانید دموی «آواز دریانوردان خلیج فارس» را از طریق سایت موسیقی ایرانیان دانلود نمایید.

روی جلد آلبوم:

دانلود دموی «آواز دریانوردان خلیج فارس»


لینک مطلب

لينك مطلب | نوشته شده در چهارشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1391 ساعت 14:27 توسط محسن شریفیان |


«خليج فارس» گزارش مي دهد
جلوگيري از رونمايي آلبوم نواهاي دريانوردي در بوشهر

لينك مطلب | نوشته شده در سه شنبه نوزدهم اردیبهشت 1391 ساعت 14:22 توسط محسن شریفیان |


The perfect instrument in the world کامل‏ترین ساز جهان

 

 

لينك مطلب | نوشته شده در دوشنبه هجدهم اردیبهشت 1391 ساعت 11:21 توسط محسن شریفیان |


موسیقی و تجسمی در هفته‌ای که گذشت

وقتی خلیج فارس بر هنر سایه می‌افکند

ارکستر سمفونیک به رهبری شهرداد روحانی، کنسرت «خلیج تا ابد فارس» را در تالار وحدت برگزار کرد. آلبوم پژوهشی نی‌مه با عنوان «آواز دریانوردان خلیج فارس» به همت محسن شریفیان منتشر شد.

خبرگزاری میراث فرهنگی- گروه فرهنگ و هنر- رویدادهای هفته گذشته در زمینه موسیقی، تحت تاثیر 10 اردیبهشت ماه روز ملی خلیج فارس بود. ارکستر سمفونیک به رهبری شهرداد روحانی، کنسرت «خلیج تا ابد فارس» را از 13 تا 15 اردیبهشت، در تالار وحدت اجرا می‌کند. در این کنسرت سه قطعه با محوریت خلیج فارس از ساخته‌های شهرداد روحانی، شاهین فرهت و امیر بکان توسط ارکستر سمفونیک تهران نواخته می‌شود.
 
«آواز دریانوردان خلیج فارس» نیز، عنوان آلبومی پژوهشی از محسن شرایفیان است که به کارآواهای دریانوردان و لنج‌سازان خلیج فارس می‌پردازد. این مجموعه همزمان با روز ملی خلیج فارس، 10 اردیبهشت منتشر شد و در اختیار علاقه‌مندان قرار گرفت. از محسن شریفیان پیش از این هم دو مجموعه پژوهشی صوتی با عنوان «خیام خوانی در بوشهر» و «شروه‌خوانی» منتشر شده بود.
 
نی‌مه، گونه‌ای کارآوا در جنوب ایران و حتی کشورهای حاشیه خلیج فارس است و به ترانه‌هایی گفته می‌شود که دریانوردان و لنج سازان به هنگام کار بر دریا می‌خوانند. نی‌مه‌ها امروز در حال فراموش شدن هستند چراکه شرایط زندگی و کار در بوشهر نیز چون نقاط دیگر ایران تغییر کرده و این دگرگونی موجب از بین رفتن بسیاری از کارآواها از جمله نی‌مه می‌شود از این‌رو محسن شریفیان، پژوهشگر موسیقی بوشهر برآن شده تا به گردآوری نی‌مه ‌ها بپردازد.
 
محمد علی شرفائی، خواننده و مقام‌دان، متولد بیدخون مرغک، شهرستان بم و از مفاخر موسیقی نواحی استان کرمان و آخرین نوازنده چوغرو در ایران بود که در شرایط بسیار سخت اقتصادی زندگی می‌کرد و هفته گذشته و در بی‌خبری مسئولان فرهنگی درگذشت. چوغرو سازی ویژه و به گفته محمدرضا درویشی تنها ساز کوبه‌ای چهارگوش در ایران است.
 
و اما در حوزه هنرهای تجسمی؛ چهارمین جشنواره‌ کتابخوانی شارجه، در مراسم اختتامیه‌اش که 10 اردیبهشت ماه برگزار شد جایزه بخش تصویرگری خود را به مبلغ 4000 دلار را به ‌علیرضا گلدوزیان به عنوان مقام سوم این رقابت هدیه کرد.
 
آثار احمد آریامنش، مبدع خط کرشمه و سفیر از 8 تا 18 اردیبهشت در گالری ساربان به نمایش در آمده؛ این هنرمند خوشنویس، 37 اثر از آثار نقاشیخط خود را در برابر دید علاقه‌مندان گذاشته است.
لينك مطلب | نوشته شده در پنجشنبه چهاردهم اردیبهشت 1391 ساعت 16:26 توسط محسن شریفیان |


در سوگ علی خان حبیب‌زاده

علی خان، زبان احساس مردم هرمزگان

علی‌خان حبیب‌زاده را صدای زحمت‌کشان هرمزگان برمی‌شمارند. او زبان احساس مردم هرمزگان است؛ از ملودیها و واژه‌های اصیل بهره می‌برد. ریتم را به خوبی می شناسد.

 
 خبرگزاری میراث فرهنگی- گروه فرهنگ و هنر- علی‌خان حبیب‌زاده، 16 شهریور سال 1323 در بندرعباس به دنیا آمد و یکم اردیبهشت 91 در سوئد درگذشت. هر چند او کارگردان و بازیگران تئاتر بود اما عمده شهرتش را به خاطر خوانندگی به دست آورد. اگر شادروان ابراهیم منصفی را صدای روشن‌فکران هرمزگان می‌دانند. علی خان را صدای زحمت‌کشان هرمزگان برمی‌شمارند.
 
موسیقی او که بر گرفته از موسیقی محلی و آیینی بندرعباس است  به نوعی با تفکرات او تلفیق شده و ساختار تازه‌ای را در موسیقی محلی هرمزگان شکل داده است. کلامی فاخر دارد وتسلطش بر شاهنامه فردوسی، سعدی و دیگر آثار کلاسیک ادبیات پارسی موجب می‌شود تا ترانه‌هایش تنها به گلایه‌های عاشقانه محدود نشود و فضایی اجتماعی پیدا کند.
 
علی خان حبیب زاده، مردم‌اش را خوب درک می‌کند. از آنها می‌خواند. از هنر تائتر کمک می‌گیرد تا در نقش مردم فرو ‌رود و از زبان آنها ترانه بگوید. مضامین متنوعی درترانه‌های او دیده می‌شوند. پند و اندرز؛ گلایه از نامهربانی و نادانی و ستایش دانش و مهر و عشق به میهن از جمله آنهاست. از آثار شاخص او می‌توان به "پاینده ایران"؛ "رمضان"؛ "بندرعباس"؛ "فهمت ببر بالا" و "کتاب"  اشاره کرد.  

 

ریتم درکارهای علی خان متاثر از ریتم موسیقی اهل هوا و موسیقی اصیل بندرعباس به علاوه خلاقیت خود اوست
اصرار علی خان در استفاده از واژه‌های پارسی و نیز کلمات اصیل گویش بندرعباسی به خوبی نمایان است. به‌ندرت از کلمات عربی استفاده می‌کند و شاید علاقه او به شاهنامه فردوسی هم بر کارهای او بی تاثیر نبوده است.
 
  ریتم درکارهای علی خان متاثر از ریتم موسیقی اهل هوا و موسیقی اصیل بندرعباس به علاوه خلاقیت خود اوست . او برای هر ترانه و آهنگ،  ریتم را به شکل خاصی تنظیم می کند و شاید اوج این خلاقیت در کار رمضون (اگریم روزه) نمایان باشد؛  
ابزار او برای اجرای ریتم هم، همان سازهای اصیل و در دست فراموشی است..
 
 ملودی های او  متنوع هستند  و متناسب با ترانه ساخته شده‌اند . می گویند علی خان ملودی را با دهان می نواخته و نوازندگان از آن نت ها را می‌گرفتند . او به قدری در این کار تبحر داشته که کشش نت‌ها را هم به همان وسیله نشان می داده و تاکید می کرده که نوازنده همان چیزی را بنوازد که او می‌خواهد . ملودی‌ها هم شخصیتی ایرانی، بندرعباسی و علی خانی دارند . هنوز هم نوازندگان قدیمی این سبک نواختن را «علی خانی» می نامند .
 
 علی خان بر خلاف عقیده  بسیاری که می گویند او به خاطر شاد و تند خواندن محبوب بوده است، توانایی بالایی در بیان بسیاری از احساسات و عواطف انسانی در قالب موسیقی دارد. این توانایی وقتی خود را بیشتر نشان می دهد که او با همان ریتم‌های تند،  فضای کار را به سمت حزن ، پشیمانی ، خستگی و ... پیش می‌برد . به عنوان مثال می‌توان به قطعه «مش چنگی » اشاره کرد که هم می توان با آن رقصید و هم گریه کرد.  

سیاورشن بندرعباسی

لينك مطلب | نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم اردیبهشت 1391 ساعت 4:8 توسط محسن شریفیان |


Home | Archive | Email