همایون خرم به جهانی شدن موسیقی بوشهر معتقد بود

نسخه چاپيارسال به دوستان
سرپرست گروه موسیقی لیان در گفت‌وگو با فارس
همایون خرم به جهانی شدن موسیقی بوشهر معتقد بود

خبرگزاری فارس: سرپرست گروه موسیقی لیان گفت: زنده‌یاد «همایون خرم» در مراسم تجلیلش در بوشهر معتقد بود، تجلیل در شهری که در آنجا به دنیا آمده‌ام برایم بسیار ارزشمند است؛ موسیقی بوشهر پتانسیل جهانی شدن را دارد.

خبرگزاری فارس: همایون خرم به جهانی شدن موسیقی بوشهر معتقد بود

«محسن شریفیان» سرپرست گروه موسیقی لیان در گفت‌وگو با خبرنگار موسیقی فارس، در خصوص زنده‌یاد «همایون خرم» خالق نغمه‌های ماندگار «تو ای پری کجایی» و «امشب در سر شوری دارم» اظهار داشت: همایون خرم از چهره‌های ماندگار موسیقی کشور سال 1309 در شهر «بوشهر» به دنیا آمد. مردم این شهر علاقه زیادی به وی داشتند و این ابراز علاقه را در سفرهای وی به زادگاهش به خوبی نشان دادند.

وی یاد آور شد: آخرین مراسم تجلیل از زنده‌یاد «همایون خرم» در بوشهر به 18 اسفند‌ماه 1389 بر می‌گردد که مردم این شهر این روز را به نام «بوشهر» نام گذاری کرده‌اند و هر ساله همایشی بدین منظور برگزار می‌شود.

شریفیان با یادآوری سخنان زنده یاد همایون خرم در بوشهر گفت: در واقع این دومین باری بود که استاد «همایون خرم» رسما به بوشهر دعوت می‌شد مردم بوشهر علاقه زیادی به وی داشتند یادم هست زنده‌یاد خرم در این همایش گفت:«تجلیل‌های مختلفی در سراسر کشور برای من برگزار می‌شود اما حضور من در بوشهر شهری که در آنجا به دنیا آمده‌ام و اتمسفر بندر و دریا تأثیر زیادی روی من دارد برایم بسیار ارزشمند است.»

سرپرست گروه موسیقی «لیان»  با در اختیار گذاشتن مطالب دیگری از سخنان ایراد شده «همایون خرم» در مراسم بزرگداشتش در بوشهر گفت: زنده‌یاد همایون خرم خاطراتش از بوشهر را اینگونه بازگو کرد؛  نه خیر پدر و مادر من ساکن و متولد بوشهر بودند. پدرها و ماد‌رهای آنها هم بوشهری بودند. بنابراین آباء و اجداد بنده جنوبی بودند. خود بنده هم در بوشهر متولد شدم، منتها بین شش ماه تا یکساله بودم که پدر و مادر آمدند تهران. دلیل خاصی نداشت؟ معمولاً در چنین مواقعی پدر نظامی است و...نه. خودشان تصمیم گرفتند که بیایند تهران. شاید مثلاً یکی از فامیلهایشان زودتر رفته بود. درهرحال دلیل اصلی را واقعاً نمی دانم، پدربزرگ من نسبت به زمان خودش خیلی جلو بوده. همان زمان از همان بوشهر فرزندان خودش را برای تحصیل به خارج فرستاده بود. ازجمله یکی از عموهای مرا فرستاده بود آلمان برای تحصیل پزشکی که برگشت و اینجا شاغل شد در شرکت نفت. یکی دیگر را هم فرستاد همان آلمان برای پزشکی و ایشان مثل اینکه علاقه ای نداشت و برگشت به شهر خودش. پدر من هم که در جوانی در یکی از چشمهایش یک ناراحتی به وجود آمده را خیلی دوری نفرستاد بلکه فرستادش به هندوستان. در نتیجه ایشان در آنجا مسلط به زبان انگلیسی شد و به همین دلیل به هرحال فضای آن زمان بوشهر شاید آنقدر مستعد و مناسب نبود و در تهران شرکت هایی به وجود آمده بود و فضای کاری خوبی وجود داشت و بنابراین آمد تهران.

برای تحصیل رفته بود هندوستان؟ بله. برای تحصیل رفت و زبان انگلیسی و اقتصاد و اینها را تعقیب کرده بود و به همین دلیل وقتی برگشت ایران یکی از کسانی بود که در تاسیس بانک ملی ایران، در نوشتن اساسنامه بانک و اینها دست داشت. البته من چون متخصص این امر نیستم نمی توانم جزئیات دقیقش را بگویم اما همین را می دانم که بعداً هم از صاحب منصبان بانک ملی ایران شدند. یعنی اگر بانک ملی ایران چهار پنچ صاحب منصب ارشد داشت، ایشان یکی از آنها بود. شاید هم چون در بوشهر هوا خیلی گرم بود و تهران نه، هوا بهتر از آنجا بود، آنجا «خرم» بودند و آمدند در تهران «خرم تر» بشوند.

شریفیان در ادامه تصریح کرد: چندین مرتبه افتخار نوازندگی و گفت‌وگو با استاد خرم را داشتم. ایشان همیشه بر این مطلب تأکید می‌کردند که موسیقی بوشهر پتانسیل جهانی شدن را دارد و هنرمندان بوشهری را برای این امر زیاد تشویق می‌کرد.

شریفیان عنوان کرد: «بابک شهرکی» از شاگردان برجسته استاد خرم ارتباط نزدیکی با من درد و معمولا هر پنجشنبه و جمعه وی را در استودیو ضبط می‌دیدم و در خصوص آثار ماندگار زنده‌یاد خرم با یکدیگر صحبت می‌کردیم.

این هنرمند بوشهری خاطرنشان کرد:‌امیدوارم اجازه بدهند ما هنرمندان بوشهری بتوانیم مراسم بزرگداشت و درخور شأنی برای نابغه موسیقی ایران در زادگاهش برگزار کنیم.

انتهای پیام/


نه خير. پدر و مادر من ساكن و متولد بوشهر بودند.

شما متولد تهران هستيد؟
007290.jpg

نه خير. پدر و مادر من ساكن و متولد بوشهر بودند. پدرها و مادرهاي آنها هم بوشهري بودند. بنابراين آباء و اجداد بنده جنوبي بودند. خود بنده هم در بوشهر متولد شدم، منتها بين شش ماه تا يكساله بودم كه پدر و مادر آمدند تهران.
دليل خاصي نداشت؟ معمولاً در چنين مواقعي پدر نظامي است و...
نه. خودشان تصميم گرفتند كه بيايند تهران. شايد مثلاً يكي از فاميلهايشان زودتر رفته بود. درهرحال دليل اصلي را واقعاً نمي دانم، پدربزرگ من نسبت به زمان خودش خيلي جلو بوده. همان زمان از همان بوشهر فرزندان خودش را براي تحصيل به خارج فرستاده بود. ازجمله يكي از عموهاي مرا فرستاده بود آلمان براي تحصيل پزشكي كه برگشت و اينجا شاغل شد در شركت نفت. يكي ديگر را هم فرستاد همان آلمان براي پزشكي و ايشان مثل اينكه علاقه اي نداشت و برگشت به شهر خودش. پدر من هم كه در جواني در يكي از چشمهايش يك ناراحتي به وجود آمده را خيلي دوري نفرستاد بلكه فرستادش به هندوستان. در نتيجه ايشان در آنجا مسلط به زبان انگليسي شد و به همين دليل به هرحال فضاي آن زمان بوشهر شايد آنقدر مستعد و مناسب نبود و در تهران شركت هايي به وجود آمده بود و فضاي كاري خوبي وجود داشت و بنابراين آمد تهران.
براي تحصيل رفته بود هندوستان؟
بله. براي تحصيل رفت و زبان انگليسي و اقتصاد و اينها را تعقيب كرده بود و به همين دليل وقتي برگشت ايران يكي از كساني بود كه در تاسيس بانك ملي ايران، در نوشتن اساسنامه بانك و اينها دست داشت. البته من چون متخصص اين امر نيستم نمي توانم جزئيات دقيقش را بگويم اما همين را مي دانم كه بعداً هم از صاحب منصبان بانك ملي ايران شدند. يعني اگر بانك ملي ايران چهار پنچ صاحب منصب ارشد داشت، ايشان يكي از آنها بود.
شايد هم چون در بوشهر هوا خيلي گرم بود و تهران نه، هوا بهتر از آنجا بود، آنجا «خرم» بودند و آمدند در تهران «خرم تر» بشوند...
اين هم شايد درست است. شايد آمدند كه يك تناسب بين فاميل و محل زندگي ايجاد كنند، با اين تفاوت كه تهران ممكن است از جهاتي خرم تر باشد ولي بوشهر مثل گرماي جغرافيايي آن، اهالي آن هم گرما و صفا و جوشش خيلي خوبي دارند.
جالب است باوجود اينكه از شش ماهگي آمديد تهران و اينجا بزرگ شديد و در واقع تهراني محسوب مي شويد ولي هنوز تعصب بوشهر را داريد...
در بوشهر انجمن موسيقي تاسيس كرده بودند و از من دعوت كرده بودند كه بروم آنجا و سخناني راجع به موسيقي ايران بگويم. براي من برنامه هاي موسيقي خيلي زيبايي اجرا كردند. آنجا از من خواستند كه صحبتي داشته باشم. من گفتم كه درست است كه من تولدم در بوشهر بوده و ضمناً هم سالهاي متمادي بوده كه من اينجا را اصلاً نديدم و درحقيقت ماجرا از بوشهر بوديم ولي من به شما بگويم كه باوجود اينكه ده ها سال از بوشهر فاصله داشتم ولي هنوز كه هنوز است در منزل ما قليه ماهي حرف اول را مي زند و همينطور حلواي انگشت پيچ.
http://hamshahrionline.ir/hamnews/1383/830228/irshahr/.htm

برای بیگلری پور عزیز

Photo: ‎اولین بار که به تمرین ارکستر شماره یک صدا و سیما به رهبری زنده یاد بیگلری پور دعوت شدم 13 بهمن ماه 1388 بود. آن روز خاطره خوبی در ذهن من نقش بست و آن را در دفتر روزانه ام یادداشت کردم. حالا پس از اولین روز در گذشت این هنرمند آن را به دور از خودستایی نقل می کنم تا بخشی از متانت و مدیریت این هنرمند فقید را در رهبری ارکستر بازگو کنم.

من به اتفاق یکی از همکارانم در گروه لیان (محمود ذولقدر) کمی با تاخیر به محل تمرین در جام جم رسیدیم! با این حال در حین تمرین ارکستر، راهنمایی شدیم و بر سر جای خودمان مستقر شدیم. وقتی تمرین ارکستر برای لحظه ای قطع شد، بلافاصله استاد بیگلری پور در جایگاه رهبر ارکستر من را به اعضای ارکستر معرفی کرد و خوش آمد گفت. ارکستر هم به رسم خود چند ثانیه ای با کوبیدن آرشه ها بر پوپیتر (پایه نت) از ما استقبال کردند و تمرین ادامه یافت. این کار استاد که البته پیش از آن هم او را می شناختم در ذهن من نقش بست. آن روز شیوه ی معرفی و احترام او را نه به عنوان محسن شریفیان یا نوازنده سولیست، بلکه در تکریم از یک نوازنده بومی و موسیقی قومی ایران در ارکستر قلمداد کردم. رفتاری که حاکی از شناخت او نسبت به موسیقی نواحی ایران بود و البته ادب و مناعت طبع استاد که به این خاطره محدود نمی شود.‎

شروه خوانی محبوب ترین گونه آوازی موسیقی بوشهر

شریفیان: شروه قدیم‌ى‏ترین و معروف‏ترین گونه‏ آوازى در موسیقى بوشهر است؛ گونه‌ای که با همه قدمت خود در حال فراموشی است.
۱۳۹۱ جمعه ۲۲ دي ساعت 10:10

به گزارش گروه موسیقی هنرآنلاین، آن‌گونه که محسن شریفیان می‌گوید: شروه قدیمى‏ترین، مهم‏ترین و معروف‏ترین گونه‏ آوازى در موسیقى بوشهر است. به لحاظ لغت‏شناسى مى‏توان حدس زد که این آواز دست‏کم از دوران هخامنشیان، یا شاید حتى قبل از آن، در جنوب ایران و استان امروزى بوشهر رایج بوده است.

شروه غالباً در مناطق روستایىِ استان بوشهر رایج است؛ از این رو مى‏توان آن را موسیقى روستایى به‏شمار آورد. این آواز امروزه یکى از شاخصه‏هاى موسیقى آوازىِ استان بوشهر محسوب مى‏شود.

از عصر قاجار به بعد، و به‏ویژه بعد از اینکه اشعار محمدعلى دشتى متخلص به «فایز» (متولد روستاى کردوان از توابع دشتى، ۱۲۰۹-۱۲۹۸) مورد توجه قرار گرفت، شروه‏خوانى نیز به کانون توجه عوام بدل شد. اگر رنسانسى براى شروه‏خوانى قایل شویم، مربوط به همین دوره است. پس از آن، شهرت شروه و فایز از مرز روستاها گذشت و به سایر شهرها و مناطق ایران نفوذ کرد؛ طورى که اغلب شروه‏خوانى را "فایزخوانى" نیز نامیدند، زیرا معمولاً در این آواز از دوبیتى‏هاى فایز استفاده مى‏شد.

لالایى خصوصیاتِ مشترکى با شروه‏خوانى دارد، به‏خصوص در نوع ملودى و حال‏وهوایى که براى خواننده ایجاد مى‏کند؛ طورى که اگر در بعضى موارد بدون توجه به اشعارِ لالایى و شروه فقط به آهنگ آنها گوش دهیم، در تشخیصِ آنها دچار مشکل مى‏شویم. نکته‏ى دیگر در ارتباط با این دو نوع آواز این است که اکنون در میان لالایى‏هاى مختلفِ استانِ بوشهر اشعار فایز یا دیگر ترانه‏سرایان و گاه آهنگ‏هاى ویژه‏ شروه‏خوانى دقیقاً به گوش مى‏خورد. البته در این مورد، با توجه به قدمت لالایى نسبت به شروه‏خوانى و نیز برجستگى این آواز، باید از تأثیرگذارىِ لالایى بر شروه‏خوانى سخن گفت.

تأثیر شروه‏ رایج در استان بوشهر بر موسیقى نواحى مختلف ایران نیز قابل‏توجه و تأمل است. براى نمونه، در بندرعباس به‏ویژه میناب نیز شروه رایج است و در این منطقه به‏صورت "شَروند" تلفظ مى‏شود.

شروندهاى بندرعباس از نظر موسیقى بیشتر از شروه‏هاى منطقه‏ بوشهر و دشتستان پیروى مى‏کنند و کمتر هویتى مستقل دارند. در این مناطق از اشعار فایز و مفتون نیز استفاده مى‏شود. اما شروه‏خوانى در میناب به‏تدریج رنگِ خاصى به خود گرفته است؛ هرچند روحِ شروه‏ بوشهرى هنوز در آن وجود دارد. در این منطقه، شروه داراى ویژگى‏هاى معینى از موسیقىِ بلوچى و به‏ویژه آوازِ "ذهیروک" است که در محل آن را به‏نامِ "ذهیرى" مى‏شناسند.

شروه، منشاءِ بسیارى از موسیقى‏هاى آوازىِ بوشهر است که از آن‏جمله مى‏توان به مقدمه‏ آغازینِ نىِ جفتى و نى‏انبان که به "حاجیونى" معروف است و نیز مقدمه‏ "بیت عزا" و انواع "مرثیه" اشاره کرد. در آلبوم «شروه خوانی در بوشهر»، که توسط محسن شریفیان پژوهش و گردآوری و از سوی موسسه فرهنگی ماهور منتشر شده 28 قطعه از شروه خوانی‌های بوشهر یا صدای خوانندگان مختلف و بعضا نامدار بوشهری در دو سی‌دی ارایه شده است.

انتهای پیام/

آقای استاندار، هنرمندان بوشهر واجب ترند

محسن قیصی زاده

آقای استاندار، هنرمندان بوشهر واجب ترند


ادامه نوشته

«دارکوب» گرمای جنوب را به برج میلاد می‌آورد

بدون بهداد و مدیری

«دارکوب» گرمای جنوب را به برج میلاد می‌آورد

» سرویس: فرهنگي و هنري - تجسمي و موسيقي

گروه «دارکوب» با محوریت موسیقی جنوب، 18 اسفندماه در سالن همایش‌های برج میلاد تهران به روی صحنه می‌رود.

همایون نصیری با اعلام این مطلب به خبرنگار بخش موسیقی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، گفت: در کنسرت پیش رو قطعات آلبوم اول و دوم گروه «دارکوب» اجرا می‌شود که آلبوم دوم پیش از برگزاری کنسرت در بازار موسیقی منتشر خواهد شد.

سرپرست گروه «دارکوب» ادامه داد: علاوه بر حضور نوازندگان میهمان محسن شریفیان نیز با آواز و ساز «نی‌انبان» گروه را همراهی خواهد کرد و مرتضی گودرزی نیز علاوه بر خوانندگی، دوتار خراسان خواهد نواخت.

نصیری در پاسخ به سوالی درباره اینکه «دارکوب» برای انتخاب خواننده چه ملاکی دارد که معمولا از چهره‌های مطرح استفاده می‌کند، توضیح داد: در این مدت در حالی از حضور خوانندگان سرشناس بهره بردیم که همه آن‌ها در این زمینه بسیار موفق عمل کردند، اما حامد بهداد در تاریخ کنسرت سفر است و مهران مدیری نیز درگیر پروژه جدیدش است، بنابرین این بار از حضور دو خواننده حرفه‌ای دیگر استفاده می‌کنیم.

این نوازنده سازهای کوبه‌ای درباره فضای کنسرت اظهار کرد: استفاده از ویژگی ریتمیک موسیقی جنوب، فضای اصلی موسیقی ما را تشکیل می‌دهد و البته در خیلی از قطعات هم ریتم سنگین است.

نصیری در گفت‌وگوی پیشینش با ایسنا درباره فضای آلبوم گروه توضیح داده بود: آلبوم جدید گروه «دارکوب» طبق روال آلبوم پیشین و کنسرت‌های گروه بر ریتم موسیقی نواحی ایران و موسیقی آمریکای لاتین تاکید دارد. در عین حال در آلبوم جدید از فضاهای تازه نیز به گونه‌ای که از این زنجیره جدا نباشد،بهره برده‌ایم.

دارکوب ها با آلبوم جدید و کنسرت برمی‌گردند...

دارکوب ها با آلبوم جدید و کنسرت برمی‌گردند...


http://www.musicema.com/images/pgimg_image8_1_6229.jpg


http://www.musicema.com/images/pgimg_image2_1_6229.jpg

http://www.musicema.com/images/pgimg_image1_1_6229.jpg


http://www.musicema.com/images/pgimg_image3_1_6229.jpg

http://www.musicema.com/images/pgimg_image6_1_6229.jpg

http://www.musicema.com/images/pgimg_image5_1_6229.jpg




http://www.musicema.com/images/pgimg_image19_1_6229.jpg



تهیه گزارش: سعید عبداللهی، خسرو خسروپرویز، لیلا رضایی

لینک مرتبط با مطلب

لینک گزارش ویدئویی از تمرین گـروه دارکــوب ها