محسن شریفیان

در ابتدای این کنسرت که شامگاه گذشته در سالن خلیج فارس منطقه ویژه عسلویه برگزار شد محسن شریفیان ضمن خوش آمدگویی به حاضران گفت : خوشحالم که برگزاری برنامه های فرهنگی از این دست در دستور کار مدیران اقتصادی قرار گرفته است چراکه جشنوارهایی از این دست موجب می گردد پیوند موسیقایی بین ملت ها برقرار شود و امید است از این پس نیز این پیوند بیش از پیش گسترش یابد؛ جا دارد بیش از آنچه برنامه ریزی شده است در خصوص اشتراکات فرهنگی صحبت شود؛ ولی آنچه مسلم است در بوشهر مردمانی اندک زندگی می کنند که نژاد آفریقایی و ایرانی دارند و به فامیل زنگاری شهرت دارند از این رو جا دارد از این پس به فرهنگ موسیقایی این دو کشور بیش از گذشته پرداخته شود.

سرپرست گروه ليان به پيوندهاي موسيقايي بوشهر و آفريقاي جنوبي اشاره کرد و افزود: قرن 18 ميلادي، بردگان آفريقايي به بوشهر آمدند و در اين منطقه ساکن شدند. آرام آرام فرهنگ و موسيقي آفريقايي ها بر موسيقي بوشهر تاثير گذاشت. نمونه هاي اين تاثير را در مراسم سنج و دمام و برخي «ني مه» و «يزله خواني» ها مي توان ديد. هنوز هم در بوشهر مردماني اندک زندگي مي کنند که از نژاد آفريقايي هستند و به زنگاري شهرت دارند.
 
«زار» از جمله مراسمي است که در جزيره خارک اجرا مي شود و تحت تاثير فرهنگ آفريقايي است. نويسنده کتاب «اهل زمين» که به بررسي موسيقي «زار» در اين منطقه مي پردازد در نخستين اجراي مشترک خود با گروه کوارتت يوبانتو به اجراي قطعه زار از آلبوم«سيراف» پرداخت. «زار» يا ليوا، گونه اي موسيقي درماني است که در بخش هايي از ايرام از جمله خارک براي معتقدان به اين شيوه درماني و اين نوع موسيقي اجرا مي شود و با حرکت همراه داست.
 
«ني مه» خواني بخش ديگري از اين کنسرت بود. ني مه، موسيقي کار در بوشهر و آن چيزي است که بيشتر ماهيگيران و دريانوردان به هنگام رفتن به دريا،انداختن تور و... اجرا مي کنند.  شروه خواني و اجراي قطعه «آفرو بوشهري» از مجموعه« پاروپيرار» از بخش هاي ديگر اين کنسرت بود.

قطعه پایانی این اجرا همراهی دو گروه موسیقی آفریقای جنوبی و گروه بومی لیان با یکدیگر بود ، شریفیان در آغاز اجرای این قطعه این نکته را نیز متذکر شد که اجرای پایانی این جشنواره با تمرین اندکی به روی صحنه می رود چون فرصت نداشتیم آنگونه که شایسته است برای این بخش تمرین کنیم اما آنچه اجرا می کنیم حاصل تبادل اندیشه دو کشور است .  

نکته قابل توجه دربخش پایانی این اجرا هم آوایی محسن شریفیان با خواننده گروه آفریقایی بود که به جای اینکه ساز در این اجرا نقش پر رنگتری داشته باشد آوای موسیقایی در این بخش حرف اول را می زد. 

در حاشیه

- پیوند بین صنعت و هنر موسیقی و آنچه که مدیران برآن تاکید داشتند آن چیزی نبود که انتظار می رفت به این معنا که اهالی رسانه و همچنین حاضرین در سالن انتظار داشتند که شاهد یک اجرای تمام عیار از موسیقی محلی آفریقای جنوبی باشند اما در کمال تعجب شاهد اجرای آثاری از ویوالدی و باخ و دیگر آهنگسازان موسیقی کلاسیک بودیم و تنها دو قطعه پایانی به اجرای آواز بومی اختصاص اشت .

- خبرنگاران دعوت شده به شهر صنعتی عسلویه هنگام ورود به سالن اجرای برنامه جایی برای نشستن نداشتند و مسئولان در روابط عمومی آریا ساسول تمهیدی برای خبرنگاران که راوی پیوند اقتصاد و فرهنگ بودند در نظر نگرفته بودند این درحالی است که مدیر روابط عمومی این شرکت مدام حضور خبرنگاران را اعلام می کرد و مراتب سپاسگزاری از آنها را نیز به جا می آورد .

- یکی از ویژگی های اجرای قطعات بومی این کنسرت توسط گروه موسیقی آفریقای جنوبی نمایش زندگی آمیخته با موسیقی وصنعت مردم این کشور بود و شادمانی در چشمان  کارگران آفریقایی مشغول کار به درستی دیده می شد.

- حضور کارگران و کارمندان شرکت های صنعتی عسلویه در کنار خانواده ها وتماشای کنسرت بسیار دیدنی بود اما نکته قابل توجه در این اجرا جنب و جوش بی وقفه کودکان در سالن بود که این مسئله شلوغی و تمرکز حاضرین در سالن حین تماشای کنسرت را از بین می برد و از سوی دیگر نوازندگان آفریقایی هم  از این همه شلوغی در سالن متعجب مانده بودند.

- یکی از نکات جالب در طراحی صحنه قرار دادن مشعل های کوچک به عنوان نمادی از پالایشگاه های این منطقه بود که همزمان با اوج گرفت قطعاتی که اجرا می شد و همچنین شور و شعف تماشاگران حاضر در سالن این مشعل ها شعله ور می شد.

لینک خبر :