وبلاگ خبری گروه موسیقی مروارید لیان

سي تو مي‌خونم

مبارزه‌اي است با پليدي ها كه با عشق معنا مي يابد

 ايران سرفراز

پاسداشت تاريخ و اسطوره هاي ايران هميشه سرفراز .

 عيده بيو

بهاريه‌اي است در وصف طبيعت مناطق گناوه و ديلم

 خواب و خيال

شكوايه‌اي  است عاشقانه با لهجه مردم دشتي

طيفون عقرب

بر اساس يكي از قديمي ترين ترانه هاي بوشهر( هله هله مالي ) ساخته

 و تنظيم شده است .

افسون

بداهه نوازي ني انبان است كه به آن سر پنجه مي گويند .

خيامي

در خيام خواني سنتي بوشهر متناسب با مجلس , به يزله خواني نيز مي پردازند .

 كه اغلب جنبه انتقادي يا طنز گونه دارد .

 ( ساز ملوديك اين قطعه (ني تكي ) است كه درصدابرداري ، دو اكتاو زير و بم

 به صداي اصلي آن اضافه شده است .

 عشق و دريا

حديث دريانوردي ست كه به معشوق خود چون دريا عشق مي ورزد .

 اين ترانه بر اساس يكي از  ترانهاي قديمي بوشهر«ليلا» آهنگسازي و تنظيم شده است .

سي دلبر

توصيف دريانوردي ست كه عاشقانه رهسپار درياست .

 گوشه اي از اين ترانه نغمات كار بر روي    درياست .

 ياهو

معرف جايگاه مولا علي (ع)  در موسيقي بوشهر و در قطعاتي چون چاووش،

 يزله و سنج و دمام و ني‌مه است .

 چغول

( نام نوعي پرنده است ) طنز گونه‌اي است با ديدگاهي انتقادي كه به معضلات

 ازدواج با بهره جويي از ضرب المثل ها و اشعار فولكوريك دشتستان مي پردازد

ديگه ناشم به كله (ديگه نمي روم به قلعه) :

اين ترانه برگرفته از يزله است يزله يكي از فرم هاي موسيقي

 بوشهر است كه با پايكوبي و دست افشاني توام است ،

 اين ترانه ياد آور مرداني است كه در برابر فئودال هاي منطقه

و قوانين قد علم نموده اند  .

 نغمه چوپان :

ريتم ملودي اين ترانه دواري (چهار دستمال ، سه پا )

ناميده مي شود . اجراي دواري همراه با حركات موزون پا

 بصورت گروهي و دايره وار مي باشد . زبان موسيقيايي

 اين ترانه برگرفته از فرهنگ لري و حيات داوود و ليراوي بوشهر است .

 بهار :

به تكنوازي ني جفتي در اين ترانه حاجيوني مي گويند  كه

با تكنيك هاي تازه اي ارائه شده است . در اين ترانه خيام خواني 

 به گونه اي كه در بوشهر مرسوم است نيز اضافه گرديده است .

 بندر قديم :

نغمه خوانده شده در آغاز اين قطعه (نيمه) نام دارد ،

 نغماتي كه در كارهاي دريايي جهت هماهنگي در كار

 و جلوگيري از خستگي خوانده ميشود.

 بندري :

در بوشهر به بداهه نوازيهاي ريتميك و بدون كلام ني انبان بندري

 يا رقص مي گويند .

 جستجو :

در بخش پاياني اين ترانه وه وه وه اجرا شده به وسيله

 گروه كر برگرفته از عزاداري زنانه ( عزاي سرپايي) در بوشهر است .

 علي سميل :

آواز اين ترانه را جنگ نامه خواني (شاهنامه) مي نامند ،

 كه در گذشته معمولا در نبرد مي خواندند . اين ترانه فولكلور

 يادآور رشادت ها علي فخرايي پسر اسماعيل از خطه دشتي

(سال1332-1333)  است . ريتم و ملودي اين ترانه در بوشهر

 به (چوبي) معروف است .

 ياد بندر :

تك نوازي اين ترانه (سر پنجه ـ سرانگشت)  نام دارد .

اين عنوان به تكنوازي هاي بداهه ني انبان كه با حاجيوني متفاوت است 

 اطلاق مي شود .

 حنابندان :

 آواز اين ترانه (بيت خواني سرور)  نام دارد . اين آواز كهن را

در مراسم شاد همچون حنابندان مي نامند . ملودي هايي كه

 در بين ترانه با ني جفتي نواخته شده است به معروف به

 (شكي است) ، كه آن از پيشينه اي كهن برخوردار است .